Marjan en Peter

Ons succesverhaal begon ruim 2 jaar geleden. Peter, mijn vriend, was opgegeven door zijn twee sportmaatjes (vrouwen) die een blind date voor hem geregeld hadden op de flitsdate avond. Die avond was mijn derde flitsdate avond; ik was dus bekend met het concept. Dat resulteerde in aantekeningen maken over de mannen die mij bevielen. Want ik had al gemerkt dat 25 mensen 'opslaan in je hoofd' op een avond niet werkt. Peter was helaas nog niet zo ver: die kon zich na afloop ook zijn dames niet goed meer voor de geest halen.

Enfin, twee dagen later kregen we van de organisatie onze matches te horen: wij hadden er alle twee drie. Peter en ik hebben kort erna over de telefoon gesproken. Hij gaf eerlijk toe dat hij niet meer zo goed wist wie ik was. Doordat een afspraak twee weken op zich liet wachten (welke single is niet druk tegenwoordig?), gingen wij vast mailen. En dat klikte zo goed, dat we toch na een week afspraken. Dat was best nog moeilijk; onze volle agenda's hadden niet voor niets ervoor gezorgd dat wij elkaar pas over een week zouden zien.

 

De volgende dag zagen Peter en ik elkaar, na onze eerste ontmoeting bij flitsdate en een week mailen. Zelf was ik bang dat ik uiteindelijk tegenviel; hij kon ons gesprek nog wel herinneren, maar niet meer welk plaatje erbij paste. Maar ik had me geen zorgen hoeven maken: het was gelijk raak tussen ons. Hoewel ik aan het einde van de avond de bak met nootjes op zijn glazen tafel liet stuiteren, waardoor er een stukje glas van de tafel af ging, heeft dat onze liefde niet geschaad. Integendeel: scherven brengen geluk en dat was bij ons zeker zo. Onze eerste avond is heel gedenkwaardig verlopen, en onze liefde groeit nog steeds. Na een week hebben we toch de eetafspraak gehandhaafd en zonder dat wij het wisten (en zagen), zijn de twee sportmaatjes van Peter langs gekomen: die wilden even poolshoogte nemen. Wat ze zagen beviel hen wel...

Na zes weken gingen wij al samen op vakantie. Peter had in september van dat jaar al een groepsreis gereserveerd en wilde mij met de kerstdagen mee hebben. Dat ging niet zonder slag of stoot: de reis zat vol en een persoon extra kon er niet meer bij. We hebben toen een alternatieve reis geboekt: een week naar Marokko. Op de dag van vertrek waren we alletwee met andere dingen bezig: ik sliep door de wekker heen en Peter liep tegen een glazen plaat aan, wat een forse buil op zijn hoofd opleverde. En aan het einde van de vakantie heb ik iets verkeerds gegeten, waardoor ik ziek werd en me beroerd voelend het vliegtuig in ging. Maar onze liefde was tegen tegenslagen bestand.

Inmiddels zijn we 2 jaar verder. We hebben samen een (nieuwbouw) huis gekocht en hopen daar over 1 1/2 jaar in te trekken. We genieten erg van en met elkaar, gaan regelmatig op vakantie (allebei werkend in het onderwijs, dus lange vakanties) en hebben hobby's die de ander ook leuk vindt: zeilen, wandelen en fietsen.
Soms wordt me wel eens gevraagd wat het succes van onze relatie is. En dat is natuurlijk een beetje koffiedik kijken. Maar we hebben dezelfde uitgangspunten, hebben hobby's die de ander ook leuk vindt en waren allebei toe aan een nieuwe relatie en investeren daar ook in.

Zijn er dan nooit geschilpunten, hoor ik iemand denken? Natuurlijk wel, het is soms best lastig om samen door het leven te gaan, want je blijft twee individuen met verschillende wensen, ideeën en uitgangspunten. Maar door er samen over te praten, kom je er wel uit. En dat kost tijd en soms veel energie, maar die heb je er graag voor over.

Afsluitend: wij zijn heel enthousiast over het flitsdaten. Het heeft ons heel gelukkig gemaakt!